EN 779 / ISO 16890

Oude norm (EN 779)	Nieuwe norm (ISO 16890)	Toepassing & uitleg
G1 – G4	ISO Coarse ≥ 50 %	Voor grof stof, pollen, haren – eerder geschikt als voorfilter
M5	ISO ePM10 50–65 %	Filtert min. 50 % van deeltjes ≤ 10 µm (bijv. pollen, grof fijnstof)
M6	ISO ePM2,5 50–65 %	Filtert minstens 50 % van de deeltjes ≤ 2,5 µm (bijv. fijn stof, schimmelsporen)
F7	ISO ePM1 50–65 %	Filtert minstens 50 % van de deeltjes ≤ 1 µm (bijv. fijn stof, veel bacteriën)
F8	ISO ePM1 70–80 %	Hogere bescherming tegen fijn stof en bacteriën
F9	ISO ePM1 ≥ 80 %	Zeer hoge bescherming, ook voor gevoelige omgevingen (ziekenhuizen, cleanrooms)

EN 779 was de oude norm voor luchtfilters in ventilatie- en airconditioningsystemen.
Filters werden gemaakt in G-klassen (G1-G4), M5 klassen (M5-M6) en F-klassen (F7-F9).
De beoordeling was voornamelijk gebaseerd op capaciteiten, Verzamel deeltjes van een bepaalde grootte (meestal 0,4 µm).
Voordeel: Het weerspiegelt niet de werkelijke deeltjesgrootte in de lucht, die belangrijk is voor de gezondheid (bijv. Bijv. fijnstof PM10, PM2.5, PM1).

Deze norm heeft EN 779 vervangen.
De filters worden nu beoordeeld op basis van hun effectiviteit tegen fijnstof, wat ook bekend is uit milieurapporten:
- PM10=grof stof, Pollen, Schimmelsporen
- PM2,5=fijn stof, Bacteriën
- PM1=ultrafijn stof, dat diep in de longen terechtkomt
Een filter wordt bijvoorbeeld gebruikt als . Bijvoorbeeld als ISO ePM1 70 % → betekent: Het filter verwijdert 70 % van de deeltjes in de grootte ≤1 µm.

Voordeel: Eindklanten kunnen onmiddellijk herkennen welk filter het beste is voor gezondheidsbescherming en luchtkwaliteit.